| ||||||||||
![]() | W Polsce obowiązuje prawo probiercze (ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r.), co oznacza, że wyroby przeznaczone do handlu, podlegają obowiązkowi badania i cechowania przez specjalne organy probiercze. Wszystkie wyroby z metali szlachetnych, po uprzednim badaniu, powinny zostać opatrzone cechą probierczą, określającą rodzaj metalu szlachetnego oraz próbą, wyrażoną w częściach tysięcznych. Obowiązkowi cechowania nie podlegają wyroby ze złota lub platyny o masie mniejszej niż 1 gram oraz wyroby ze srebra o masie mniejszej niż 2 gramy w sztuce lub w dwóch sztukach, gdy w obrocie stanowią parę (np. kolczyki). Jednak dla każdego wyrobu z metalu szlachetnego powinna być przypisana jego masa i próba. Nowe wyroby z metali szlachetnych są ponadto oznaczane znakiem wytwórcy. Wyroby pokryte powłoką z metalu szlachetnego lub je przypominające posiadają znaki "metal" lub "met", które odznaczają je od wyrobów wykonanych wyłącznie z metali szlachetnych. Na cesze probierczej zawarte są następujące informacje:
ZŁOTO samo w sobie jest miękkim metalem, dlatego do wyrobów jubilerskich stosuje się stopy z innymi metalami, m.in. srebro, cynk, miedź, pallad, nikiel, które nie tylko utwardzają złoto, ale zmieniają także jego zabarwienie i wygładzają powierzchnię. Większa zawartość czystego złota w wyrobie świadczy oczywiście o większej wartości tych wyrobów. Stosuje się oznaczenia cyfrowe określające zawartość procentową czystego złota w wyrobie. I tak np. najpopularniejsza próba złota w Polsce 0,585 zawiera w 1 gramie 0,585g czystego złota oraz pozostałą część, czyli 0,415g innych metali (srebro, miedź, pallad, nikiel itp.), mających wpływ na jego trwałość i walory kolorystyczne. Niemal do końca XIX w próbę złota wyrażano w karatach (ct). Czyste złoto oznaczano jako 24-karatowe (dwudziestka czwórka), 14-karatowe (czternastka) 8 karat - próba 0,333 9 karat - próba 0,375 10 karat - próba 0,417 12 karat - próba 0,500 14 karat - próba 0,585 18 karat - próba 0,750 22 karat - próba 0,916 24 karat - próba 1,000 BIAŁE ZŁOTO to nazwa handlowa. W wyrobie z białego złota o próbie np. 0,585 (14ct) pozostaje jednak tyle samo żółtego złota co w wyrobie z żółtego złota. Inny kolor złota (biały, czerwony) uzyskuje się poprzez zmianę proporcji pozostałych metali - nie zmieniając przy tym próby złota. Wg norm UE białe złoto lekko połyskuje na żółto - ponieważ nie da się wyeliminować złotawego połysku, w sytuacji gdy prawie 60% wyrobu stanowi metal żółty (żółte złoto). Złotawy połysk można zniwelować poprzez porodowanie wyrobu. Rod to rodzaj platynowca o srebrzystej barwie - obojętny dla skóry i nie wywołuje reakcji alergicznych. Na rynku nie ma jednolitego standardu - jedni producenci z założenia nie rodują wyrobów, inni jako normę przyjęli podkreślanie barwy białego złota poprzez rodowanie. Dla większości Kupujących nie ma to znaczenia - różnica w odcieniach jest niewielka. Jeśli dla Kupującego jednolity odcień wszystkich posiadanych wyrobów jest istotny - powinien sam dążyć do wiedzy jakie wyroby z białego złota już posiada i kolejne kupować, zachowując jeden standard. W zależności od kraju, z jakiego pochodzi biżuteria, może ona mieć różne oznaczenia, np. cechę wybitą w urzędzie probierczym, liczbowe oznaczenie próby wybite przez wytwórcę oraz tzw. imiennik - znak wytwórcy, umożliwiający identyfikację producenta, określany mianem "responsibility mark". Na rynku można spotkać także wyroby oznaczone tzw. cechą konwencyjną z wizerunkiem wagi, którą stosują kraje należące do Konwencji o Kontroli i Cechowaniu Wyrobów z Metali Szlachetnych (W. Brytania, Szwajcaria, Irlandia, Austria, Norwegia, Szwecja, Portugalia, Dania, Finlandia, Czechy). Graficzna prezentacja cech probierczych ZŁOTA - czyli czego należy poszukać na biżuterii:
Dziennik Ustaw z dnia 28 czerwca 1993 r. Nr 55 poz. 249 Art. 1. 1.Wyroby z metali szlachetnych przeznaczone do obrotu handlowego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowi badania i cechowania przez organy administracji probierczej, którymi są: 1) Prezes Głównego Urzędu Miar, zwany dalej "Prezesem Urzędu", 2) dyrektorzy okręgowych urzędów probierczych, 3) naczelnicy obwodowych urzędów probierczych. 2. Organy administracji probierczej wykonują swoje zadania przy pomocy podległych im urzędów. Art.2. Metalami szlachetnymi w rozumieniu ustawy są: platyna, złoto, srebro i metale z grup platynowców: iryd, osm, pallad, rod i ruten, w stanie czystym albo w stopach z innymi metalami. Art. 3. 1. Zawartość metalu szlachetnego w wyrobach określa się próbą. 2. Próba jest to stosunek masy czystego metalu szlachetnego zawartego w stopie do masy stopu, wyrażony w częściach tysięcznych. Art.4. Wyrób odpowiada danej próbie, jeżeli zawartość metalu szlachetnego nie jest mniejsza od przewidzianej dla danej próby. Art. 5. Prezes Urzędu ustali: 1) próby dla wyrobów z metali szlachetnych, 2) wymagania, jakim powinny odpowiadać wyroby z metali szlachetnych zgłaszane do badania i cechowania, tryb zgłaszania, metody badania oraz wzory cech probierczych i sposób cechowania tych wyrobów, 3) sposób postępowania z wyrobami z metali szlachetnych nie odpowiadającymi najniższej próbie, ustalonej zgodnie z pkt 1, 4) warunki, jakim powinny odpowiadać stopy metali szlachetnych stosowane do wytwarzania wyrobów. Art. 6. 1. Wyroby z metali szlachetnych, odpowiadające próbom ustalonym na podstawie art. 5 pkt 1, oznaczane są cechą probierczą, właściwą dla metalu szlachetnego i próby. 2. Oznaczenie wyrobu cechą probierczą ma charakter decyzji administracyjnej. Art. 7. 1. Do obrotu handlowego na terenie Rzeczpospolitej Polskiej mogą być wprowadzone tylko takie wyroby z metali szlachetnych, które zostały oznaczone polską cechą probierczą. 2. Prezes Urzędu może zwolnić od obowiązku badania i cechowania wyroby z metali szlachetnych sprowadzane z zagranicy i oznaczone cechą urzędu probierczego kraju, w którym zostały wyprodukowane, jeżeli zawartość czystego metalu szlachetnego w tych wyrobach nie jest mniejsza od próby najniższej, ustalonej na podstawie art. 5 pkt 1. 3. Zwolnienie od obowiązku zgłoszenia do badania i ocechowania wyrobów, o których mowa w ust. 2, następuje w drodze decyzji administracyjnej. Art. 8. 1. Obowiązek zgłaszania do badania i cechowania nie dotyczy: 1) wyrobów dawnego pochodzenia, mających wartość historyczną lub artystyczną, 2) narzędzi i aparatów lub ich części, służących do celów naukowych, leczniczych i przemysłowych, 3) odznak, orderów, odznaczeń państwowych i innych, 4) inkrustacji, 5) monet, chociażby stanowiły części składowe wyrobów z metali szlachetnych, 6) surowców i półfabrykatów oraz złomu, w szczególności bloków, sztab, zlewków, blach, taśm, drutu, z zastrzeżeniem art. 11. 2. Kryteria kwalifikacji wyrobów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, określa prezes Urzędu w porozumieniu z Ministrem Kultury i Sztuki. Art. 9. 1. Wyroby z platyny lub wyroby ze złota o masie mniejszej niż 1 gram oraz wyroby ze srebra o masie mniejszej niż 2 gramy w sztuce lub w dwóch sztukach, gdy w obrocie handlowym stanowią parę - nie podlegają obowiązkowi badania i cechowania. Wyroby te powinny odpowiadać jednej z prób ustalonych na podstawie art. 5 pkt 1. 2. Wyroby, o których mowa w ust. 1, powinny być zaopatrzone przez wprowadzającego je do obrotu w informację o ich masie i próbie. Art. 10. Przedmioty, o których mowa w art. 8 i 9, mogą być badane i cechowane na wniosek zgłaszającego. Art. 11. Przepisy ustawy dotyczące wyrobów z metali szlachetnych stosuje się odpowiednio do półfabrykatów z metali szlachetnych, przeznaczonych do celów dentystycznych. Art.12. Wyroby z metali nieszlachetnych, pokryte powłoką z metali szlachetnych albo z wyglądu przypominające wyroby z metali szlachetnych, powinny być przez wytwórcę lub sprzedawcę oznaczone oznaczeniem "metal" albo "met", albo w inny sposób uzgodniony z właściwym miejscowo urzędem probierczym. Art. 13. 1. Nowo wytworzone wyroby z metali szlachetnych powinny być oznaczone znakiem wytwórcy. 2. Wytwórcy wyrobów o których mowa w ust. 1, są obowiązani uzgodnić swe znaki imienne we właściwych terytorialnie okręgowych urzędach probierczych i zgłosić je w tych urzędach do ewidencji. Art. 14. Sprzedawcy wyrobów z metali szlachetnych i złotnicy są obowiązani wywiesić w miejscu widocznym dla klientów wzory cech probierczych. Art. 15. 1. Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy sprawują organy administracji probierczej. 2. Upoważnieni pracownicy urzędów probierczych są uprawnieni do sprawowania nadzoru w miejscach wyrobu, przerobu, naprawy lub sprzedaży wyrobów z metali szlachetnych. Art. 16. 1. Za czynności urzędów probierczych pobierane są opłaty. 2.Wysokość opłat określi Prezes Urzędu w porozumieniu z Ministrem Finansów. 3. Nie uiszczone w terminie należności za czynności urzędów probierczych podlegają ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych. Do należności tych stosuje się odpowiednio przepisy o zobowiązaniach podatkowych. Art. 17. Kto: 1) wprowadza do obrotu handlowego nie ocechowane wyroby z metali szlachetnych, 2) nie dopełnia obowiązku określonego w art. 13 ust. 1 lub 2 albo w art. 14, 3) wprowadza do obrotu handlowego wyroby nie oznaczone w myśl art. 12, - podlega karze grzywny. Art. 18. Orzekanie w sprawach o czyny wymienione w art. 17 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Art. 19. Traci moc ustawa z dnia 29 czerwca 1962 r. - Prawo probiercze (Dz.U. nr 39, poz. 173 i z 1989 r.nr 35, poz. 192). Art. 20. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wałęsa | |||||||||
Jewelery shop :: Jewelry shop :: Polish jeweller :: Rings :: Gold :: White gold :: Brilliant :: Diamond :: Diamonds :: Jewelry store | ||||||||||
| ||||||||||